Nee joh, doe niet zo raar! Ten eerste valt ‘die’ toko wel mee. Geloof me: daar wil je geen aandelen in hebben. Dat is gewoon mijn juridisch-administratieve kerstboom aan entiteiten die ik zó heb opgezet om zo makkelijk en (financieel) vrij mogelijk te kunnen werken. Ga je niks aan hebben om in mee te delen. Daarnaast: ik ben niet uit op groei om de groei. Of op het creëren van aandeelhouderswaarde. De boel is straks toch niet te verkopen, het hangt veel te veel aan mijzelf als persoon. En: die tijden dat dat gebeurde, zijn voorbij ook – gelukkig maar. Bovendien: eerdere partnerschappen hebben me tot nu toe niet zoveel opgeleverd, to put it mildly. Wat dat betreft ben ik toch de typische creatief. Er kwamen altijd haaien op me af die geld roken. En lange tijd had ik daar geen neus voor. Gelukkig stond ik één keer vaker op dan ik viel, dus: weinig kans meer voor lieden met snode plannen. De boel zit veilig op slot.
Tot zover de administratieve kant van de zaak. Want: je mag heus wel samen met me optrekken. En delen in de winst (als ik dat dan ook mag in die van jou dan, hé?) Sterker nog: ik ben héél erg van het samenwerken, van het samen optrekken, van samen de wereld veroveren en verbeteren. Dus: als je wel verkering wilt, maar niet wilt trouwen, neem dan even contact met ons op.
.
Ja hoor. Ten eerste ben ik erg goed in timemanagement – met dank aan alle apps en productiviteitstools van vandaag de dag – uiteraard. Ten tweede kán ik wel veel, maar dat wil niet zeggen dat ik het ook allemaal doe. Of er nog allemaal zin in heb. Ik zeg vaker nee dan ja (zou iedereen eens wat meer moeten doen, trouwens – maar dat terzijde). En oh ja, dan is er ook nog de bedrading in mijn hoofd, die een tikje anders aangelegd is dan bij vele anderen. Je kunt dat zien als een handicap, maar ik heb er juist de voordelen van gezien: ik kan als geen ander hyperfocussen. Das bijna eng, kan ik je vertellen.
Als dit een serieuze vraag is heb je de site nog niet goed genoeg gelezen. Het antwoord heb ik namelijk in dit stukje ‘Werken Met Herbert, Hoe Leuk Is Dat’ al gegeven – als eerste zelfs, bovenaan.
Sowieso is het heel, heel, heel (zei ik al ‘heel?) erg aan te raden om dit stukje te lezen, voordat je ook maar gaat bewegen. Gaan we allebei heel veel aan hebben.
Nee. Een leuk tekstje kan nooit op zichzelf staan. Een leuk tekstje heeft altijd een reden, een context, een ümfeld, een bedoeling. Dat wil ik allemaal weten, voordat ik ook maar iets doe. Dus: ik research net zo lang als dat ik zou doen voor een enorme merkcampagne. Iets met het naadje van de kous. En daar gaat behoorlijk wat tijd in zitten, dat wil je helemaal niet. En ik ook niet, dus dat komt goed uit.
Ik zet deze twee uitdrukkingen niet voor niks tussen aanhalingstekens. Ik vind ze vreselijk, echt. Dus als je daarmee aankomt, sta je al gelijk met 2-0 achter. Het minste dat je zou kunnen doen, is er een creatievere term voor verzinnen, waar ik door verrast word. Misschien dat ik dan twee keer nadenk voor ik ‘nee’ zeg. Als je tóch door wilt zetten (vind ik best stoer als je dat doet, trouwens), kun je terecht bij #soelaas of bij #schnabbel. Voor héél, héél veel geld.
.
Mensen die me écht kennen, vinden me alles behalve arrogant. Hoogstens zelfbewust (als het over mijn talenten gaat dan – de handicaps zijn weer een heel ander verhaal). Het is meer een gevalletje ruwe bolster. Grote mond, klein hartje – dat werk. En dat afhoudende: dat klopt wel. Je kunt maar duidelijk zijn, niet? Ik heb, als het een beetje meezit, nog een stuk of twintig energieke jaren voor de boeg. Dat is minder dan ik er al opgemaakt heb. Daarnaast had ik al acht keer dood kunnen zijn, dus ik leef sowieso in reservetijd. Dat betekent ook dat ik daar heel zorgvuldig mee omga, met die tijd. En hele bewuste keuzes maak.
Ach, zakelijk hebben we het wel gehad. De rest is persoonlijke trivia, en daar staat het hele internet al vol mee. Dat krijg je ervan als je zo open bent als ik. Geen zin om te Googelen? Snap ik. Dan volstaat het, denk ik, om te weten dat ik elke dag om 05:00 opsta. Al mijn hele leven. En dat dan de harde schijf in mijn hoofd aangaat en de rest van de dag moeilijk uit te krijgen is. Of dat ik drie kinderen heb, bij drie verschillende moeders (en ja, dat waren allemaal bewuste keuzen). Oh ja, ik haat bellen en videobellen, maar dat heb je als het goed is al een paar duizend keer voorbij zien komen op deze site. Niet? Lees dan hier even hoe dat komt. En als je daar dan toch bent, op mijn blog, kan je je net zo goed een paar dagen lang verliezen in al mijn persoonlijke verhalen, belevenissen en meningen.