Interviews die passen bij Een Heel Ander Leven. Het leven van een Ervaringsdeskundige, soms zelfs tegen wil en dank, op bijna elk denkbaar gebied. Waar ik nu over schrijf.

Niks mooipraterij of stoere verhalen. Geen PR, Roze Wolken of goed geregisseerde ‘personal branding’. Nee, ook de goot, de muur, de onmacht, de pijn, het verdriet, het ernaast grijpen, het falen. Het normale leven.

Past ook mooi bij mijn boek ’10 Dingen Die Zie Je Niet Vertellen Over Ondernemen, Voordat Je Er Aan Begint’. Zoiets kan je niet schrijven, als je het niet hebt meegemaakt.

Net zoals je dat niet kunt over ‘Spiritualiteit’, ‘De Liefde’, en ‘Ouder Worden’, als je het niet doorleefd hebt (ja, die staan ook nog op stapel).

Wel mooi, de interviewer vroeg: “Maar waren er dan geen mensen in je omgeving die je er op wezen dat je niet helemaal gezond bezig was?” Waarop ik antwoordde: “Ja, tallozen. Het grappige is alleen: je hoort ze wel, maar je luistert niet”.

Waar natuurlijk eigenlijk niks grappigs aan is. Nu ja, het is maar mooi dat ik uiteindelijk wel ben gaan luisteren. Naar mijn lichaam, mijn hart, mijn ziel, mijn roeping.

En naar dat wat ik eigenlijk te doen heb.

Delen is het nieuwe vermenigvuldigen

 

Interviews die passen bij Een Heel Ander Leven. Het leven van een Ervaringsdeskundige, soms zelfs tegen wil en dank, op bijna elk denkbaar gebied. Waar ik nu over schrijf.

Niks mooipraterij of stoere verhalen. Geen PR, Roze Wolken of goed geregisseerde ‘personal branding’. Nee, ook de goot, de muur, de onmacht, de pijn, het verdriet, het ernaast grijpen, het falen. Het normale leven.

Past ook mooi bij mijn boek ’10 Dingen Die Zie Je Niet Vertellen Over Ondernemen, Voordat Je Er Aan Begint’. Zoiets kan je niet schrijven, als je het niet hebt meegemaakt.

Net zoals je dat niet kunt over ‘Spiritualiteit’, ‘De Liefde’, en ‘Ouder Worden’, als je het niet doorleefd hebt (ja, die staan ook nog op stapel).

Wel mooi, de interviewer vroeg: “Maar waren er dan geen mensen in je omgeving die je er op wezen dat je niet helemaal gezond bezig was?” Waarop ik antwoordde: “Ja, tallozen. Het grappige is alleen: je hoort ze wel, maar je luistert niet”.

Waar natuurlijk eigenlijk niks grappigs aan is. Nu ja, het is maar mooi dat ik uiteindelijk wel ben gaan luisteren. Naar mijn lichaam, mijn hart, mijn ziel, mijn roeping.

En naar dat wat ik eigenlijk te doen heb.

Delen is het nieuwe vermenigvuldigen